|
Release date: March 2004
1. Stranded
2. Black Sunday Stomp
3. All Strung Out / also available as streaming
video (11 MB)
4. No Luck At All
5. Girl
(1.9 MB)
6. At The Bar
7. My Own Man
8. Wildfire
9. With Another Man
10. Bad Day Blues
11. Not Alright
12. You Know You Had It Comin'
Goddamn rock ‘n’ roll motherfuckers! After drilling the grooves
into various EP’s, split 7 inches and 10 inches, our rowdy friends
of 69 Charger dragged themselves from the smoky bars into the studio once
more to record their debut platter, Trash Deluxe!. And luxurious trash
this is baby! G howls at the moon like a were wolf Elvis and the clean
staccato guitars throb as they blast through 12 ripping tunes stomping
like 9 Pound Hammer, the New Bomb Turks, the Candy Snatchers and Guitar
Wolf!
But don’t you think this is just another soulfull trashy garage
rock ‘n’ roll record, hell no ma’am! This disc is up
there with the best in it’s genre, containing 12 amazingly catchy
songs displaying the energy this Dutch combo generates at their numerous
out of control live shows. You can’t go wrong!
This adrenaline sweat soaked CD comes wrapped up in an 8 page booklet
containing the lyrics to the tunes and a full color comic written by the
Zatopeks' Will Deniro and drawn by your very own Stefan Tijs a.k.a. Stefan
Stardumb, your favorite rock 'n' roll label bigshot!
FILE UNDER: SOULFULL TRASHY GARAGE ROCK 'N' ROLL
More info about 69 Charger:
Presspage
Homepage
Reviews:
Review taken from San
Martin Records:
Wow... when i put on my stereo this new cd, i thought to find the usual
Stardumb pop punk band instead it was a big surprise for my ears. Are
you ready for a fuckin' wild R'n'R? Weel, this is the 69 Charger sound
and this shit sounds great. They play a garage'n'roll with some melodic
guitarriffs, solos and a great hot singing. It come to my mind Gluecifer
meet New Bomb Turks and zeke. Songs like "Black Sunday Stomp",
"No luck at all", "At the bar", "wildfire"
and "Bad day blues" kick my ass and make me psychopath. Check
these guys because they got the noise, great revelation in stardumb Records.
-- Max
Review taken from Pure & Simple #10:
The rockcity strikes again! Not just another PPS rip-off this is the fuckin'
69 Charger! Played quite a few shows so ya might 've seen 'em play if
y'r a dutchy. For those who need an introduction to the band I've got
one for ya, right here! Let's just start by saying this is the best rock'n'roll
record from Dutch soil to come out this year. Now ho's that for an acquaintance?
I know we ain't even half way, but somethings ya just know for sure! Do
you really need to show ya how many cool bands I can name ya? Fukk no!
Be y'r own critic and check this one out since it's guaranteed to rock
y'r panties off!
Review
taken from Europunk:
When I got this cd in my hands at first, I already knew it was gold! Although
it doesn't sound like the typical Stardumb "poppunk with a rock 'n'
roll edge" sound, it still sounds great and it's a great style for
Stardumb. How should I describe this? Garage'n'roll... There are some
great melodic guitarriffs in this songs and ofcourse some rock 'n' roll
solos. But if you listen carefully to some songs, e.g. nr 7; My Own Man,
you can hear some sort of Blues/rock'n' roll riff in the beginning, so
you see these guys gut some good shit up their sleeves! The Queers meet
New Bomb Turks and Guitar Wolf! The layout of the cd is also one of the
simplest, but coolest ones I've ever seen! It really has its own character!
With this cd, these guys really hit it off! Try to catch these guys live
and expect a lot more from this band later! -- Wim Cruz
Review taken from Skratch
Magazine:
Coming out of the Netherlands, 69 Charger belts out their own brand of
rock 'n' roll that is infectious and in your face. Astonishingly, the
album makes you feel like you are at a show watching them play live. The
energy is incredible, and it comes through with songs like "Girl"
and "Stranded". This album makes me imagine sitting at a bar
sipping on a beverage disenchanted, because the last band sucked and then
hearing 69 Charger begin to play. Then, to your surprise your foot starts
tapping—even if their genre is not your favorite—and then
you proceed to have another drink, accompanied by rock 'n' roll. -- Jennifer
Moncayo
Dutch:
Review taken from NRC Handelsblad 25-04-'04:
Alleen al de naam van de Eindhovense garagerockband 69 Charger is voor
de liefhebber van het genre genoeg om duizenden associaties naar andere
bands op te roepen. Hoe heerlijk dus om het langverwachte debuut van deze
band, Trash
Deluxe!, een bijna onbehoorlijk eigenzinnige versie op het betere up tempo
rammelorkest aan te treffen. De liedjes zijn schaamteloos gelardeerd met
pakkende refreintjes. Gemakzuchtige geluidsmuren worden gemeden. En zelfs
de romatiek van de 'no-budget herrie' wordt nergens aangegrepen om muzikale
armoede te verbergen. Trash Deluxe! is dan ook bijna een perfecte naam
voor het gebodene, ware het niet dat juist deze opengewrikte, geweldig
gezongen en verre van simpele deuntjes de gebreken van de ritmesectie
af en toe wel erg rigoureus aan het licht brengen, Juist als je het lef
hebt om zoveel openheid in je groepsgeluid te betrachten, valt een onvast
tempo heel snel op. Maar los van deze kwestie, waaraan naar verluid hard
gewerkt wordt: een heerlijke plaat van een geweldige band. -- Nanne Tepper
Review taken from Teletekst Net5:
Nadat van 69 Charger eerder al enkele ep's verschenen, is met 'Trash Deluxe!'
het volledige debuut-album an de Brabantse rockband uitgebracht. De vier
bandleden G (gitaar, vocals), bassist Carlos, Roxa (drums) en Richy (gitaar)
vertolken uiterst energieke recht-voor-zijn-raap garage-rock die niet
altijd even gepolijst is: een kniesoor die daarop let. Het enthousiasme
straal ervan af. En daar gaat het toch maar om.
Review taken from Oor
april 2004:
Terwijl Peter Pan Speedrock school maakt in alle hoeken en gaten van Nederland
Rockland heeft regiogenoot 69 Charger zijn opleiding (driemaal daags zuipen,
scheuren en brallen) al lang en breed achter de rug. Toch is Trash Deluxe!
het officiele debuutalbum van deze Brabantse kuitenbijters, die al talloze
singles, ep's en shows in de benen hebben zitten. Dat ongenegeerde kilometervreten
betaalde zich voor het eerst volledig uit op Big Fat Music For Sleazy
Men (2003), een splitalbum met broederband The Riots. Ragrock & roll
zoals d'n Duivel het ooit bedoeld heeft: wild, sexy en swingend. Deze
opvolger zoekt vakkundig de slipstream op, alleen de wilde wieven van
Lucy Dee's Angels hebben (helaas) moeten wijken. Ook zonder kirrende vrouwtjes
staan de Chargers hun mannetje. Wilden ze vroeger nog wel eens klinken
alsof er met een kapotte walkman in een boerenschuur was opgenomen (terwijl
de buurman net zijn brommer stond te starten), tegenwoordig is harder
niet per definitie ook beter, wordt er net zoveel
lucht als feedback in hun kordate songs gepompt en blijkt een catchy refrein
bepaald geen onoverkomelijke schande. Het aldus bij elkaar geharkte r&r-zooitje
loop over van daadkracht, zweet en bezieling. En o ja, mocht er toevallig
iets van dat zweterige hoesje afdruipen, bekijk het dan goed. Dat
is nou soul. -- Helmut Boeijen
Review taken from Pop
Instituut:
Bands die zich ontwikkelen zijn het interessantst om te recenseren. 69
Charger is zo'n band. Van snelle, opgefokte, uit de bocht vliegende rampunk
gaat de band duidelijk meer richting dampende rock-'n-roll. Niet dat de
band ineens in een ander bakje te vinden zal zijn in de platenzaak, maar
het verschil is duidelijk. Nu de band het wat kalmer aan doet, is er meer
aandacht voor de structuren van de nummers en het geluid. Beide zijn dan
ook dik in orde. Geen nummer verveelt en ondanks het cleanere geluid heeft
de plaat een fijne live feel. En wees gerust; mocht je zo gelukkig zijn
een Dodge Charger uit 1969 te bezitten, dan is dit nog steeds ideale muziek
voor een ritje. Was het vroegere werk bedoeld om met het gas op de plank
iedereen van de weg te duwen, met dit album kan er wat gas terug worden
genomen. Belangrijkste voordeel: het raam kan nu open kan zonder dat je
pluche dobbelstenen van je spiegel waaien, zodat je heel stoer je elleboog
naar buiten kan laten steken. Yeehaw! -- Walter de Korver
|
