|
Release date: February 2004
1. Work Sucks Bigtime
2. Crazy Cows
3. Want U2B My Baby
4. Pinball Wizard
5. I've Fallen
6. Lousy Day
7. I
Hate Guys With Girlfriends
(3.2 MB)
8. Jennifer (Took An Overdose Last Night)
9. You Think You're So Damn Funny
10. Drama Queen (Of The Local Scene)
11. Kryptonite
(3.2 MB)
12. Beat You Up
13. I've Been Waiting
14. Spaceship
15. Do You Remember How I Cried
16. Okay
17. You Can't Change The World
18. Always Be Around
19. Never Ever Apologize
20. Gina
21. She's Just In Love
22. Really Really
23. Here Comes The Summer
24. Pick Me Up
25. It Just Takes Up All My Time
Here's a wild and savage blast from their past! On this 25 track silver
disk The Apers take you down memory lane, a bumpy ride of sold out limited
vinyl releases, lost studio recordings and long forgotten compilation
tunes. Most of these songs have never been issued on the modern compact
disc format before and the original 7" EP's are harder to find than
the holy grail!
But the material on this CD is not just hard to find, it's high quality
punkrock that shows you the road the Apers took from their sweaty garage
to where they are now: among the most respected and appreciated groups
in poppunk.
To top it all off this CD comes with a fat 12 page booklet containing
flyers, photos and a lot of info and stories on the songs penned down
by the Apers themselves!
FILE UNDER: HIGH QUALITY POPPUNK CLASSICS OF THE FUTURE
More info about The Apers:
Presspage
Homepage
Reviews:
Review taken from Rock
E-zine:
This is not an ‘in the memory of’ album, cause The Apers are
very much alive, wild and savage. The thing is, they’ve recorded
so much in the years of their existence it’s a waste to leave all
of that in some drawer somewhere. Therefor: Singles & Outtakes 1997-2002.
All kinds of tracks make their appearance. Some released on various sampler
albums, some released as demo tracks or 7” EP’s, some never
released and an Undertones cover. I’m sure the band had doubts about
putting the old demo tracks on this release but it has a function. It’s
part of the saga, showing you the progress they made throughout the years.
And some songs may rattle like two-chord garage mayhem, recorded on a
four-tracker after only two rehearsel sessions, it’s still a part
of their past. So get this. If Singles & Outtakes 1997-2002 is filled
with extra tracks that didn’t make it on to their regular albums,
kinda makes you wonder how great their regular stuff is. Well, actually
it is great, but that would be another review. Anyway, for those who never
heard of The Apers. This is one of the biggest and most popular garagepunkrock
outfits in Holland. With a tour in the States on their resume (with Groovy
Ghoulies), gigs all over Europe and a zillion gigs throughout Holland
(is that possible? Yes it is). So, as great tracks with great titles such
as “I Hate Guys With Girlfriends” and “Drama Queen (Of
The Local Scene)” fill the room I come to think I’ve never
seen this band play live! Go figure. -- Marc
Review
taken from Now
Wave:
As the title implies, this is the obligatory “catch up” disc.
Call me whatever, but I really like these things. Not everyone can track
down every 7” and compilation appearance by a band, but it’s
very plausible that fans would very much want to own all those songs.
So here we are. If you’re a European pop punk nut or an Apers completist
or just a big fan, you’ll want to grab this disc now. (Note - Excellent
liner notes). However, I’m theorizing that maybe someone out there
isn’t a big fan, but might still want to know what’s worth
tracking down in the Apers discography...read on, friends!
The first two tracks are from their first trip to a real studio, and in
spite of the very unglossed recordings, the songs are charming in their
own, teenage goofball-esque way. The next two tracks are even more lo-fi,
and nothing jumps out at me other than “fast punk rock”...sounds
generic, eh?
Next we have tracks culled from their Love Is A Battlefield And We’re
The Stormtroopers EP, which gives us a glimpse of the Apers’ potential.
“I’ve Fallen” and “Lousy Day” are self-proclaimed
written-in-ten-minutes/primal punk tunes that take the Ramones/Screeching
Weasel sound and almost, ALMOST, make it seem fresh again. “I Hate
Guys With Girlfriends” seems as close to a pop punk manifesto as
one could get.
The next songs of note are from the For You And Your Loser Buddies EP.
Joe Queer inspired more than just the title - it’s as plain as day
after one listen to “You Think Your So Damn Funny”, “Drama
Queen (Of The Local Scene)” and “Kryptonite“. For fans
of sneery, catchy pop punk (a.k.a. the Queers’
bread and butter).
Next we’ve got tracks from what I’m guessing is their Stardumb
debut, a split with the Travoltas. “Beat You Up” isn’t
quite a homerun blast, but it’s growing on me. “I’ve
Been Waiting” falls through the cracks due to it’s own hum-drumness.
More tracks follow from another EP, and with similar results. “Spaceship”
is quite passable, but “Do You Remember How I Cried” is a
Weston rip off with a line stolen from the TV show Melrose Place. Skip
button city.
A few more compilation contributions follow. More of that Weston-on-a-bender
sound in “Okay”, and more quality (yet still textbook) pop
punk in “You Can’t Change The World”. I love the little
organ in “Always Be Around”; it’s a nice companion piece
to some of the stuff on SW’s Bark Like A Dog. The
other tracks that wound up on the International Language Of Love compilation
are standouts here too. Finally a patient ear is rewarded with a payoff
chorus!
And on the final leg, we have a few more unearthed tunes and comp tracks,
the best of which (and not too strangely my favorite on the entire disc)
is an Undertones cover, “Here Comes The Summer”. A wonderful,
fun, rocking, organ supported gem. “It Just Takes Up All My Time”
and whatever the bonus track is at the end are decent too, so you end
the listening session on a high note.
So let’s see, after my not so accurate math, we’re looking
at a random collection of 9 great Apers songs, filled out by 17 bonus
tracks. In the end, the bang for your buck is still there. Yet although
it’s a nice listen, it’s far from essential. -- Mark Hughson
Review taken from Rock
E-zine:
This is not an ‘in the memory of’ album, cause The Apers are
very much alive, wild and savage. The thing is, they’ve recorded
so much in the years of their existence it’s a waste to leave all
of that in some drawer somewhere. Therefor: Singles & Outtakes 1997-2002.
All kinds of tracks make their appearance. Some released on various sampler
albums, some released as demo tracks or 7” EP’s, some never
released and an Undertones cover.
I’m sure the band had doubts about putting the old demo tracks on
this release but it has a function. It’s part of the saga, showing
you the progress they made throughout the years. And some songs may rattle
like two-chord garage mayhem, recorded on a four-tracker after only two
rehearsel sessions, it’s still a part of their past.
So get this. If Singles & Outtakes 1997-2002 is filled with extra
tracks that didn’t make it on to their regular albums, kinda makes
you wonder how great their regular stuff is. Well, actually it is great,
but that would be another review. Anyway, for those who never heard of
The Apers. This is one of the biggest and most popular garagepunkrock
outfits in Holland. With a tour in the States on their resume (with Groovy
Ghoulies), gigs all over Europe and a zillion gigs throughout Holland
(is that possible? Yes it is). So, as great tracks with great titles such
as “I Hate Guys With Girlfriends” and “Drama Queen (Of
The Local Scene)” fill the room I come to think I’ve never
seen this band play live! Go figure. -- (Marc)
Dutch:
Review taken from Up
magazine:
Zoals de titel al doet vermoeden gaat het hier niet om een nieuw album
van The Apers maar om een album vol met nummers die eerder verschenen
op singles, verzamelaars, split cd's en soms helemaal niet verschenen
maar op de plank bleven liggen. Onmisbaar voor de echte Apers fan. --
Serge van Uden
Review taken from RockandRoll.nl:
Een overzicht van 5 jaar Apers (1997-2002), en dat terwijl de Apers nu
8 jaar bestaan. Daarmee lijkt het allemaal wat willekeurig, maar dat is
opzich geen echt probleem omdat het materiaal toch allemaal van hetzelfde
soort is. En dat is zeker niet erg, het klinkt lekker allemaal lekker
vrolijk en poppy, maar als je vijfentwintig van zulke nummers op een cd
zet dan wordt het toch wat teveel van het goede. Daarom blijft dit een
leuk overzicht voor de fan, maar kunnen anderen beter een regulier album
van ze kopen.
Review taken from Oor:
Als we met de beruchte natte vinger een lijstje met de voornaamste exportproducten
van Nederland Popland mochten samenstellen, dan bevatte dat beslist namen
als The Gathering, Zuco 103, en The Apers. Die zijn namelijk niet alleen
Big In Japan (wat wij dan maar weer voetstoots moeten aannemen).
Men neme Kermit Aper en zijn mannen. 131 optredens in 2003, welke Nederlandse
band doet ze dat na? Peter Pan Speedrock misschien. In eigen land moet
het Rotterdamse poppunkkwartet zich desondanks tevreden stellen met de
status van clubcircuitsubtopper. Deze compilatie lijkt dan ook vooral
bedoeld voor de wereldwijde fanbasis die alles, werkelijk alles, van deze
onverbeterlijke kilometervreters in huis wil hebben. Bij de 25 singletracks,
outtakes en splitreleases ligt de lat vanzelfsprekend niet constant zo
hoog als op het titelloze debuutalbum en diens opvolger The Buzz Electric.
Dat wordt gecompenseerd met een heldere kijk op de muzikale evolutie van
deze snotapers (van rammelrauspunk naar stekelpop), een fraai uitgevoerd
tekstboekje met een praatje bij elk plaatje alsmede de bandhistorie volgens
Kevin A., en een handvol onvervalste killer songs. The Apers, zij ploegden
voort.
Review taken from Fret:
The Apers zouden vanwege hun verdiensten voor de punkmuziek in Nederland
eigenlijk een standbeeld moeten krijgen. In afwachting daarvan brengen
de Rotterdamse poppunkhelden een compilatiealbum uit met singles en outtakes
uit de periode 1997-2002. Hey Ho, Let's Go dus in de traditie van de Ramones,
Queers en Undertones. De vijfentwintig nummers zijn van hetzelfde laken
en pak, maar dat is een kostuum dat The Apers nog steeds als gegoten zit.
Take It Away! -- Peter van der Wijst
Review taken from Speaker #42:
Wild & Savage Apers
Tja, The Apers wat moet je er nog over zeggen. Moet je voor de ongelovigen
maar weer eens uitleggen dat het punkgehalte van een band niet afhankelijk
is van de lengte van de hanekam of het aantal studs in de onderbroek?
Of dat gesponsorde gymschoenen goedkoper zijn dan gekochte kistjes, zodat
er weer
flyers gedrukt kunnen worden om een eigen gig te promoten? Driewerf NEE,
humour belongs to music maar het gaat om de daden. Allereerst is het maar
weinig bands in Nederland gegeven om binnen 5 jaar tot een outtakes &
singles-verzamelaar te komen, die er toe doet, zonder dat het kwijl van
management, majorlabel of uitvaartmaatschappij de cd-speler doet vastlopen.
Daarnaast zijn weinig DIY-labels zo succesvol als Stardumb Records. Diep
respect is hier dus op z'n plaats. The Apers zijn echter niet dood, maar
getuige de 131 shows in 2003(!!!), springlevend. Niet alleen staat Opperaap
Kevin vaker in de roddelforums op internet dan Frans Bauer in de Prive,
is het niet met een schijnhuwelijk dan wel met een filosofische kijk op
bandwedstrijden of praktijktips voor andere bands. Nee, belangrijker is
dat het na 5 jaar apenstreken uithalen momenteel drukker dan ooit is op
de Apenheul. Als een heus (poppunk)virus grijpt de Apers-aanpak om zich
heen met als meest in het oog springende Nederlandse patienten o.a. The
Riplets, Lulabelles, Freckles, Raining Rats, Up-To-No-Goods, Fumblers
en Juicy Zooters (onthoudt die naam!!). Tegelijkertijd vaart ook het meer
integerepodiumcircuit wel bij de befaamde Stardumb-rumbles en andere geen-woorden-maar-daden
uitingen. Alleen al dit in stand houden (of in gang zetten) van de overvalste,
authentieke rock'n'roll beleving is in mijn ogen een Popprijs waard, maar
dit terzijde. En de muziek dan? Nou daar is niks mis mee! Kevin vangt
blik en kan ook orgel spelen, Jerry is z'n hormonen nog
steeds niet de baas en viert dit bot op zes snaren, Ivo begrijpt als geen
ander de essentie van punkdrummen en Marien rules ondanks alle rookverboden.
Eigen pennenvrucht 'I hate guys with girlfriends' is gewoon een Nederpoppunkklassieker,
die in 2015 waarschijnlijk net zo op kids overkomt
als een willekeurige song van Screeching Weasel, Undertones, Queers, Ramones
of wie dan ook dat in 1995 op de Apers deden. Ik ben benieuwd tot welke
opwindende naaperij dit dan zal leiden. -- Tom
German:
Review taken from Sweet
Jane Music:
Die Apers aus Holland sind eine der besten old-school PunkRock Bands überhaupt
und zusammen mit den Queers die einzigen die es schaffen auf einem so
hohem Niveau klassischen polternden Punkrock zu spielen, dass sie den
seligen Ramones alle Ehre machen. Raue, dreckige und simple Songs die
von
poppappeal nur so stotzen, die keine andere Wahl lassen als sie zu mögen.
Ein Jahr nach dem großartigen letzten Album „the buzz electric“
kommt nun diese 25 Song starke Collection alter und neuerer Tracks, die
sich in den Archiven angefunden haben und zum Teil als mittlerweile vergriffene
7 Inces, Samplerbeiträge oder auch gar nicht veröffentlich waren.
Das hört man den Songs auch ziemlich an. Vor allem die ersten Tacks
klingen so dermassen nach alten verstaubten und grottenschlecht produzierten
Vinylsingles, dass es kracht. Im wahrsten Sinne des Wortes. Aber die 25
tracks zeigen auch, dass die Apers es immer schon drauf hatten, großartige
Popmelodien zu zuabern. Ok, ich verstehe, wenn jemand auf hart nach Keller
und Garage klingende Platten aus dem poppunkbereich heutzutage verzichten
kann. Aber vor 15 Jahren haben Punkrock-Platten eben so geklungen. Da
die Songs in
chronologischer Reihenfolge enthalten sind, steigt hier aber auch die
Professionalität. Allerdings kommt es eigentlich bei solcher Musik
darauf auch gar nicht an. Bei den Ramones interessiert sowas ja auch keinen.
Die Vorbilder der Apers sind hier jedenfalls noch viel deutlicher zu hören
als auf den regulären Alben. Einige Songs könnten auch aus den
70er oder 80er Jahren stammen. Für Fans der Band oder Menschen die
gerade diesen Sound zu schätzen wissen (die vielleicht auch schon
mal Sommerurlaube im Auto mit leiernden Kassetten von All, den Ramones,
oder den Buzzcocks verbracht haben) jedenfalls eine feine Kollektion,
die echte Perlen enthält („ i hate boys with girlfriends“,
„you cant change the world“, ...). Alle anderen können
es ja erstmal mit „electric buzz“ versuchen. -- Stefan
Review taken from Gaesteliste.de:
Haben sich da geheime Botschaften eingeschlichen? Handelt es sich um Psycho-Terror?
Versprüht die CD irgendwelche Gase, wenn sie in ein CD-Laufwerk geschoben
wird? Denn obwohl die Songs eher belanglos und alles andere als spannend
sind, kann man sich einfach nicht dazu durchringen, die Platte zu wechseln.
The Apers laufen und laufen und laufen. Ja natürlich sind die Ramones
besser. Auch The Queers oder The Richies haben die schöneren Songs.
Aber trotzdem laufen The Apers auf Dauerrotation. Sie machen Bubblegum-Punk,
schlicht, einfach, poppig. Zum Mitwippen. Aber nicht zum Nachdenken. The
Apers singen über Mädchen, Beziehungen, Partys und andere Probleme.
Der Sänger hat zugegeben eine außergewöhnlich gute, weil
schmutzige, röhrende Stimme. Aber ist das alles? Werden wir wegen
ihm zum
Apers-Fan? 25 Songs haben sie auf die Platte gepackt. Outtakes, Samplerbeiträge,
Single-Versionen. Sie alle sind irgendwie nur durchschnittlich. Auch das
Undertones-Cover "Here Comes The Summer" ist nicht super. Aber
trotzdem bleiben The Apers im Player. Es muss was mit den Gasen und den
versteckten Botschaften zu tun haben. -- Mathias Frank
|
